Kuckenmühler Anstalten Haus 19/ Szpital Męski z salą operacyjną. Judyma 14, Szczecin

Moim zdaniem jeden z ładniejszych budynków dawnego instytutu Kückenmühler Anstalten przy ulicy Judyma, znajduje się pod numerem 14. Wzniesiony w 1882 roku dla Instytutu "Tabor", włączony do całego kompleksu w 1890 roku. 

Dziś przybliżę Wam nieco historię samego domu, jednak by móc zrozumieć całościowo zmiany wraz z rozwojem i przekształceniami Kückenmühler Anstalten - Instytutu Kurzy Młyn, w jego początkach, następnym razem spróbuję naświetlić Wam pojawienie się Tabor czy Kückenmühler, a także późniejszego Kückenmühler Anstalten. Tak byśmy mogli dalej w wędrówce nie zabłądzić w nazwach.

Wróćmy jednak do budynku przy ulicy Judyma 14 w Szczecinie. W czasach funkcjonowania kompleksu mieścił się w nim: "Krankenhaus für Männer mit Operation Sala" Szpital Męski z salą operacyjną".

Przypisany pod numerem 19. Był głównym szpitalem męskim kompleksu z dobrze, jak na tamte czasy, wyposażoną salą operacyjną. Na parterze szpitala znajdowały się 4 pokoje z 19 łóżkami, gabinet lekarski z pokojem pielęgniarskim ( tuż przy łączniku z salą operacyjną) oraz kuchnia szpitalna wraz z łazienkami. Na piętrze zaś pokój dzienny i opieki oraz 3 pokoje z łóżkami szpitalnymi,. Przez zadaszoną werandę można było przejść na salę operacyjną, mijając garderobę i przebieralnie dla personelu oraz poczekalnie dla chorych.
Sala operacyjna ulokowana była w jednym pokoju z centralnie umieszczonym stołem, szafkami z niezbędnymi narzędziami chirurgicznymi oraz opatrunkowymi. Jak na tamte czasy wyposażenie sali było wysokich standardów, choć zachowanie higieny czy sterylności pracy było początkowo w powijakach. Dopiero w latach 80. XIX wieku, dezynfekcja została powszechnie zaakceptowana, a tym samym wprowadzona jako obowiązek, w tym na salę operacyjną instytutu.
Bliskość zarówno laboratorium wraz z pracownią RTG ( budynek przy Judyma 16) dawał ówczesnym pacjentom pełen zakres usług w powrocie do zdrowia. Było to bardzo przydatne, ale przede wszystkim praktycznie.

Po wojnie budynek stanowił własność początkowo Akademi Rolniczej, później Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego, Wydziału Biotechnologii Hodowli Zwierząt. Dziś stoi pusty, choć w prywatnych rękach, niszczeje. Rozbite okna, dykty na zabytkowych drzwiach...eh.

Opisy znajdziecie pod zdjęciami. 
Źródło ZBC Pomerania, Adreßbuch und Umgebung, Wiki.
Współczesne zdjecia robiłam sama kilka lat temu, kiedy budynek był w nieco lepszym stanie.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Niemierzyn to pasja

Obraz
Stronę  Historyczny Niemierzyn/Nemitz Arkońskie  tworzymy z autentycznej pasji do lokalnej historii i potrzeby ocalenia jej od zapomnienia. Niemierzyn – dziś dzielnica Szczecina – posiada niezwykle bogatą i wielowątkową przeszłość, którą staramy się odkrywać, porządkować i opowiadać na nowo. Sięgamy do archiwów, dawnych dokumentów, map i planów, przeglądamy stare pocztówki, fotografie oraz obszerne opracowania dostępne w bibliotekach i zbiorach specjalnych. Każda informacja, nawet ta najmniejsza, pozwala lepiej zrozumieć codzienne życie dawnych mieszkańców, rozwój przestrzenny miejscowości oraz zmiany, jakie zachodziły tu na przestrzeni wieków. Naszym celem jest przybliżanie historii Niemierzyna, Lasu Arkońskiego, dawnego Eckerberg w sposób przystępny, rzetelny i angażujący – tak, aby stała się ona bliska zarówno obecnym mieszkańcom, jak i wszystkim zainteresowanym dziejami Szczecina i Pomorza. Wierzymy, że znajomość lokalnej przeszłości wzmacnia poczucie tożsamości i budu...
czytaj więcej »

Spacerem przez historię - ulica, która (prawie) nie miała imienia.

Obraz
Podczas przechadzki po dawnych terenach Kückenmühler Anstalten 👣, warto zatrzymać się na chwilę przy jednej z najważniejszych dróg kompleksu. To właśnie w jej okolicach powstawały pierwsze budynki instytucji, która z czasem rozrosła się jak dobrze podlewany bluszcz. Mowa oczywiście o dzisiejszej ulicy Władysława Broniewskiego. Choć dziś nosi imię znanego poety (uchwałą Prezydium MRN z 9 lutego 1962 roku, dla dociekliwych), przez wiele lat nie miała oficjalnej nazwy. Wcześniej była po prostu numerkiem na Arkońskiej, a jeszcze wcześniej , bardziej romantycznie, znana jako „Weg nach Warsow”, czyli droga do Warszewa. Ot, skromna, ale pracowita arteria wewnętrzna instytucji. I chociaż nazwy nie miała, to znaczenie miała ogromne. Już po 1900 roku droga ta biegła od Eckerbergstrasse (czyli dzisiejsza Arkońska) do Wussower Strasse (czyli Chopina), stanowiąc kręgosłup całego kompleksu. To przy niej stanęły pierwsze pawilony dla pacjentów, domy dla pracowników, kościół i cmentarz. Była tu pierw...
czytaj więcej »

Westendbrücke Mostek nad Rusałką, animacja

Obraz
Westendbrücke w Szczecinie – cyfrowa podróż do nieistniejącego zabytku W historii Szczecina istnieje wiele miejsc, które dziś znamy jedynie z pocztówek, fotografii i wspomnień. Jednym z nich jest Westendbrücke – malowniczy most nad dzisiejszym jeziorem Rusałka w Parku im. Jana Kasprowicza. Dzięki animacji komputerowej możemy ponownie zobaczyć, jak wyglądał jeden z najbardziej romantycznych zakątków dawnego Stettina. dawna pocztówka przedstawiająca  most nad Rusałką Most nad Westendsee – perła przedwojennego parku Pod koniec XIX wieku w północno-zachodniej części Szczecina powstawała elegancka dzielnica Westend . Wraz z nią rozwijały się tereny rekreacyjne, w tym Quistorppark – dzisiejszy Park im. Jana Kasprowicza. W jego krajobrazie szczególne miejsce zajmowało jezioro Westendsee , obecnie znane jako Rusałka. W 1898 roku nad jeziorem powstał charakterystyczny łukowy most spacerowy , zwany często „mostkiem japońskim”. Był to obiekt o dekoracyjnej formie, który łączył oba brze...
czytaj więcej »