Historyczny Niemierzyn /Nemitz Arkońskie

  Budynek w takim kształcie, jaki dziś mijamy przy Arkońskiej 11-13a, powstał niecałe 85 lat temu. Wcześniej stał tu dom otoczony ogrodem , a cała historia miejsca sięga końca XIX wieku. Ale zacznijmy od początku... Pierwsze archiwalne wzmianki pojawiają się w 1883 roku, kiedy to Pan Julius Karow złożył dokumenty dotyczące rozbudowy swojej stodoły na posesji przy Dorfstrasse 11 (dzisiejsza Arkońska 11). Na działce stał już dom i niewielki punkt sklepowy . Dom Pana Julius Karow, Dorfstrasse 11 Nemitz, z wejściem do sklepu z materiałami. Posesja Pana Julius Karow z planem przebudowy stodoly. Karow handlował materiałami, ale jego rola w lokalnej społeczności była znacznie większa - pełnił funkcję „Gemeindevorstehera”, czyli swoistego burmistrza gminy Nemitz. W tamtym czasie taka funkcja oznaczała bardzo wiele: nie tylko zarządzał sprawami codziennymi mieszkańców (od podatków, przez utrzymanie porządku, aż po decyzje gospodarcze), ale też reprezentował całą gminę wobec władz wyższego...

  Gdyby marzenia architekta Wernera Straube z 1931 roku zostały zrealizowane w pełni, kamienica przy Eckerbergstrasse 51 (dzisiejsza Arkońska 51) mogłaby śmiało konkurować z największymi i najbardziej okazałymi budynkami w całym Nemitz (Niemierzynie). Jej monumentalna bryła zajmowałaby cały teren pomiędzy Eckerbergstrasse (Arkońska), Johannistalstrasse (Serbska) a Kückemühbah (Bułgarską). Niestety, jak to w życiu, z wielkich planów wyszło... skromniejsze mieszkanie Ale zacznijmy od początku, bo ta historia to prawdziwy urbanistyczny rollercoaster. W drugiej połowie XIX wieku, w dokumentach z 1886 roku pojawia się nazwa „Dorbritz und Miteigentümer” - spółki ziemskiej, którą współtworzyli: Walter Donbritz (główny sekretarz kolei szczecińskiej) i jego żona Berta z domu Streeck, Gustav Meylahn, Conrad Pöltz, Franz Suhle z Poznania, a do 1889 roku także Wilhelm Augustin - urzędnik z dyrekcji kolei w Szczecinie, późniejszy właściciel budynku przy Eckerbergstrasse 47. Nie byli to przypadk...

Wyobraźmy sobie rok 1855. Tu, gdzie dziś brzęczą tramwaje i szumią samochody, słychać raczej stukot końskich kopyt i gdakanie kur. To wieś Nemitz - parę chałup, trochę pól i drogi tak piaszczyste, że buty trzeba z nich czyścić przed wejściem do domu. Połowa XIX wieku. W miejscu, które wtedy nosiło adres Dorfstrasse 5a (dziś Arkońska 8), gospodarzył Julius Kosky z żoną Berthą z domu Holldotz . Na działce miał dom, stodołę przy głównej drodze i ogród tak obszerny, że spokojnie zmieściłby jeszcze kilka stodół (i pewnie jedną kapelę weselną pod dachem). W roku 1860 pojawia się nowy właściciel - Hermann Fahrenkrug , mistrz rzeźnicki. Prowadzi tu swój interes, ale czas nie był dla domu łaskawy. W 1898 roku Hermann przenosi się na Pölitzerstraße 68 (dziś Aleja Wyzwolenia), a dwa lata później sprzedaje nieruchomość, która była już raczej „malowniczą ruiną” niż domem. Nowymi właścicielami zostaje duet: Max Prahst - Asystent Generalny ds. Krajobrazu w Urzędzie Miasta (człowiek od miejskich wid...