Kuckenmühler Anstalten Haus 24, 40 / Judyma 24 i 26, Szczecin

Tuż przed wejściem do Parku Chopina przy ulicy Judyma znajdują się dwa budynki, pod numerem 24 i 26. Obiekty te wybudowane zostały dla instytucji Tabor' i są ostatnimi, które w tym kierunku spaceru chcę Wam przybliżyć. Spełniały one funkcje
 " Wohnhaus für epileptische Männer" , czyli domów dla mężczyzn z padaczką.

Pierwszy budynek przy ulicy Judyma 
wzniesiono z nr 24 w 1898 roku, zaś drugi, z nr 40, w 1902 roku. W ich kierunku prowadziła brukowana droga ( dziś ulica Judyma), która następnie skręcała w stronę majątku Wilhelmshöhe (dziś w tym miejscu również jest droga,choć całkiem niedawno była tylko ścieżką, przecinająca park, przedłużenie ulicy Malinowej) oraz przez pola w kierunku Wussower Strasse (ulica Chopina) i dalej do majątku, ktory kiedyś stał przy ulicy Wiśniowy Sad. Oba majątki będą również celem naszej wirtualnej wycieczki.  
Budynki sąsiadowały z jednej strony z polami uprawnymi , zaś z drugiej strony znajdowało się miejsce wydobycia piasku oraz składowania drewna - po drugiej stronie ulicy domu przy Judyma 24, dziś to teren zalesiony.

Dom nr 40 , czyli Judyma 24 był jednym z
kilku domów 'zamkniętych' dla agresywnych, niespokojnych i trudnych chorych epileptyków. W jego wnętrzach przebywało max 68 pacjentów w jedno- lub dwuosobowych pokojach na parterze i piętrze. Zawierał też jedna wspólną sale obserwacyjną z 7 łóżkami.
Łazienka i toaleta była na korytarzu, zaś na parterze znajdował się gabinet lekarsko-pielęgniarski oraz pokój strażnika.
Dom otoczony był zielenią, a na zapleczu
posiadał niewielki ogrodzony ogród. Wejście do niego wykonano w stylu romańskim z masywnymi kolumnami i balkonem.

Dom nr 24 , czyli dzisiejsza Judyma 26 , to
pierwszy z kilku domów 'otwartych' dla
mężczyzn i chłopców spokojnych, o lekkim i średnim stopniu chorobowym. Mogących
pracować i uczyć się na terenie obiektu pod opieką opiekunów. Znajdowały się tam pokoje mieszkalne, łazienka z WC na korytarzu, na dole świetlica i gabinet pielęgniarki.

Jakis czas temu oba budynki należały do ZUT, zostały sprzedane. Przeszły gruntowny remont i służą nauce.  

Źródło: ZBC Pomerania, Archiv. de, Wikipedia,
Macklenburg Vorpommern. Fotopolska
Foty moje z lat 2019-2024.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Niemierzyn to pasja

Obraz
Stronę  Historyczny Niemierzyn/Nemitz Arkońskie  tworzymy z autentycznej pasji do lokalnej historii i potrzeby ocalenia jej od zapomnienia. Niemierzyn – dziś dzielnica Szczecina – posiada niezwykle bogatą i wielowątkową przeszłość, którą staramy się odkrywać, porządkować i opowiadać na nowo. Sięgamy do archiwów, dawnych dokumentów, map i planów, przeglądamy stare pocztówki, fotografie oraz obszerne opracowania dostępne w bibliotekach i zbiorach specjalnych. Każda informacja, nawet ta najmniejsza, pozwala lepiej zrozumieć codzienne życie dawnych mieszkańców, rozwój przestrzenny miejscowości oraz zmiany, jakie zachodziły tu na przestrzeni wieków. Naszym celem jest przybliżanie historii Niemierzyna, Lasu Arkońskiego, dawnego Eckerberg w sposób przystępny, rzetelny i angażujący – tak, aby stała się ona bliska zarówno obecnym mieszkańcom, jak i wszystkim zainteresowanym dziejami Szczecina i Pomorza. Wierzymy, że znajomość lokalnej przeszłości wzmacnia poczucie tożsamości i budu...
czytaj więcej »

Spacerem przez historię - ulica, która (prawie) nie miała imienia.

Obraz
Podczas przechadzki po dawnych terenach Kückenmühler Anstalten 👣, warto zatrzymać się na chwilę przy jednej z najważniejszych dróg kompleksu. To właśnie w jej okolicach powstawały pierwsze budynki instytucji, która z czasem rozrosła się jak dobrze podlewany bluszcz. Mowa oczywiście o dzisiejszej ulicy Władysława Broniewskiego. Choć dziś nosi imię znanego poety (uchwałą Prezydium MRN z 9 lutego 1962 roku, dla dociekliwych), przez wiele lat nie miała oficjalnej nazwy. Wcześniej była po prostu numerkiem na Arkońskiej, a jeszcze wcześniej , bardziej romantycznie, znana jako „Weg nach Warsow”, czyli droga do Warszewa. Ot, skromna, ale pracowita arteria wewnętrzna instytucji. I chociaż nazwy nie miała, to znaczenie miała ogromne. Już po 1900 roku droga ta biegła od Eckerbergstrasse (czyli dzisiejsza Arkońska) do Wussower Strasse (czyli Chopina), stanowiąc kręgosłup całego kompleksu. To przy niej stanęły pierwsze pawilony dla pacjentów, domy dla pracowników, kościół i cmentarz. Była tu pierw...
czytaj więcej »

Westendbrücke Mostek nad Rusałką, animacja

Obraz
Westendbrücke w Szczecinie – cyfrowa podróż do nieistniejącego zabytku W historii Szczecina istnieje wiele miejsc, które dziś znamy jedynie z pocztówek, fotografii i wspomnień. Jednym z nich jest Westendbrücke – malowniczy most nad dzisiejszym jeziorem Rusałka w Parku im. Jana Kasprowicza. Dzięki animacji komputerowej możemy ponownie zobaczyć, jak wyglądał jeden z najbardziej romantycznych zakątków dawnego Stettina. dawna pocztówka przedstawiająca  most nad Rusałką Most nad Westendsee – perła przedwojennego parku Pod koniec XIX wieku w północno-zachodniej części Szczecina powstawała elegancka dzielnica Westend . Wraz z nią rozwijały się tereny rekreacyjne, w tym Quistorppark – dzisiejszy Park im. Jana Kasprowicza. W jego krajobrazie szczególne miejsce zajmowało jezioro Westendsee , obecnie znane jako Rusałka. W 1898 roku nad jeziorem powstał charakterystyczny łukowy most spacerowy , zwany często „mostkiem japońskim”. Był to obiekt o dekoracyjnej formie, który łączył oba brze...
czytaj więcej »