Historia Kurhaus Eckerberg , czyli Cichy Kącik, dawny Zakład Wodoleczniczy

Dziś znamy tylko jeden z budynków obiektu, który był domem lekarzy i właścicieli, jeden z najstarszych budynków na Niemierzynie. Nie każdy wie że główny budynek Zakładu to była okazała klasycystyczna budowla w formie podmiejskiego pałacu, z dwoma skrzydłami dla kuracjuszy obojga płci. Zobaczcie co zostało ze wspomnień po tych obiektach.

Dawny wygląd Zakładu Wodoleczniczego Eckerberg, dziś znamy tylko budynek po lewej, jest obudowany werandą, kolorowana (Anna Koc) rycina

Zdrowotne źródła! Wyobrażacie sobie? I to aż 9, każde o innej nazwie, do dziś eksploatuje je pobliska hydrofornia. Są bogate w żelazo.

Najbardziej reprezentacyjna część budynku
Koloryzacja- Anna Koc

Założenie w połowie XIX wieku.
W 1852 roku wodolecznicę (Wasserheil‑Anstalt) założył Johann Christian Viek (pierwotnie Vick), absolwent szkoły Vincenza Priessnitza, stosujący metody czystej hydrokuracji .
Już 1 czerwca 1852 roku zachwalał obiekt jako idealne miejsce do kuracji wodnych, z osobnym obszarem dla panów i pań, w pięknym widokiem i bliskością Szczecina .

Królowa honorowym gościem
W sierpniu tego samego roku odbyło się tam uroczyste spotkanie z okazji manewrów wojskowych, z udziałem króla Fryderyka Wilhelma IV i pruskich książąt .

Funkcjonalność i rozwój
Zakład oferował salę jadalną na ponad 100 osób, bilard, kąpiele ciepłe i zimne, natryski deszczowe oraz pawilony różnych typów łaźni – iryjsko-rzymskich, rzymskich, tureckich, a także 50 ogrzewanych pokoi i 9 źródeł w parku zdrojowym .

Kurhaus Eckerberg
W 1910 r. obiekt stał się własnością miasta i przemianowano go na restaurację „Kurhaus Eckerberg”. Budynek samego zakładu zburzono, możliwe że przestał przynosić dochody. Po II wojnie światowej zmienił nazwę na „Cichy Kącik”, oraz funkcjonował jako ośrodek wypoczynkowy, potem jako dziecięce sanatorium i dom wczasowy do końca lat 80. XX w. .

Współczesność
Od 1991 r. teren należy do Archidiecezji Szczecińsko‑Kamieńskiej, a od 2005 roku mieści się tam Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii im. św. Brata Alberta .

Architektura i styl obiektu

Lokalizacja i krajobraz
Usytuowany w Lasku Arkońskim, obiekt miał charakter budynku sanatoryjnego na wzgórzu, z widokiem na panoramę Szczecina, ochronę przed wiatrem zapewniał otaczający las i liczne promenady .

Inspiracja stylem alpejskim
Budowla stylizowana była na architekturę szwajcarską – z drewnianymi balustradami, piętrowymi werandami, co nadaje jej sielankowy, górski charakter .

Bogate wyposażenie sanatoryjne
Wnętrza obejmowały reprezentacyjną jadalnię, pomieszczenia do bilardu, indywidualne łaźnie i sanitariaty z bogatym zapleczem hydrologicznym – pawilony łaźni o różnych stylach, liczne pokoje kuracyjne oraz wodolecznicze udogodnienia (wanny, natryski deszczowe) .

Papier firmowy zakładu
Podsumowanie

Kurhaus Eckerberg w Szczecinie to fascynujący przykład XIX‑wiecznego uzdrowiska, czerpiącego z nurtu hydrokuracji Vincenza Priessnitza. Budynek łączył funkcje lecznicze i wypoczynkowe, zachwycał architekturą w stylu alpejskim, oferując kuracjuszom komfort, widoki i nowoczesne jak na tamte czasy wyposażenie. Z czasem zmienił funkcję – od restauracji przez sanatorium i ośrodek dziecięcy, aż po dziś – miejsce wsparcia społecznego młodzieży.